Strona:Kazimierz Wyka - Rzecz wyobraźni.djvu/104

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    su zdobywania prawdziwej wiedzy o nieśmiertelności sztuki. Tamten Tuwim intonował:

    Baby latem biodrzeją,
    Soki w babach się grzeją,
    Owoc żywy dojrzewa,
    Lep żywiczny wre w drzewach.
    (Biologia)

    Obecny Tuwim odpowiada i tytułuje — Kobiece:

    Z rzeki szła wczesna. Kochała.
    Chyliła szczęśliwą głowę.
    Pachniała porankiem ciała,
    Mydłem migdałowem.

    Ciału był wieczór w rzece,
    Zielony i nimfowy,
    Tylko głowie w białej spiece
    Nad wodą był żar miodowy.

    Teraz niosła kobiece
    Znużenie zakochane,
    Żeńskie pełne owoce,
    W toni wodnie widziane.

    Tamten Tuwim zbyt często bywał naturalistą. W ekspresjonistycznym niepokoju i dynamizmie wyładowywały się przeżycia nie oszlifowane w humanistycznym obcowaniu. Obecny Tuwim o ileż bardziej jest humanistyczny. Bo przetorowanie drogi do tradycji to zarazem przetarcie drogi do humanizmu. Poezja Tuwima właśnie w Rzeczy czarnoleskiej osiąga swoje pierwsze, główne natężenie humanizmu. Pierwsze chronologicznie, lecz nie ostateczne i nie najwyższe bynajmniej.

    IV

    To, co krytyka ówczesna nazywała zajęciem pozycji na froncie klasycyzmu, miało zatem zgoła odmienną treść. Przede wszystkim pokłon dla Kochanowskiego i Norwida był całkowicie osobistą sprawą poety, przynosił rozwiązanie sprzeczności dotąd nieusuwalnych. Nie stanowił zatem decyzji, w której podtekście zawierałaby się aprobata dla stanu rzeczy po zamachu majowym z roku 1926. Rozwiązanie zaś tych sprzeczności dlate-