Klubu Strzeleckiego, której celem było zaprowadzenie bezpośredniej komunikacyi z satelitą ziemi.
Gdy mrs. Evangelina nalegała, J. T. Maston kładł swój haczyk na ustach wpół przymkniętych i mówił z przymileniem:
— Droga mrs. Scorbitt, miej ufność, proszę!
Jeśli mrs. Evangelina Scorbitt miała ufność „przedtem,“ jakże niezmiernej radości doświadczyła „potem,“ skoro pełen ognia sekretarz Klubu jej przypisał tryumf Stanów Zjednoczonych i porażkę Europy północnej.
— Czyż nie dowiem się nakoniec, w jakim celu robicie to wszystko?... — spytała, zwracając się z uśmiechem do znakomitego matematyka.
— Dowiesz się pani wkrótce — odpowiedział J. T. Maston, ściskając silnie, na sposób amerykański, rękę swej wspólniczki.
Wstrząśnienie to wywarło wpływ uspokajający na niecierpliwość mrs. Scorbitt.
W kilka dni potem oba światy, Stary i Nowy, doznały niemniejszego wstrząśnienia — nie mówimy tu o wstrząśnieniu, które je oczekiwało w przyszłości — na wieść o projekcie zupełnie niedorzecznym, dla urzeczywistnienia którego North Polar Practical Association odwoływało się do składki publicznej.
