Strona:Jan Sygański - Historya Nowego Sącza.djvu/245

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Jak inni kasztelani, tak i sandeccy, należeli do senatu polskiego[1], w czasie zaś wojennym wiedli do boju pospolite ruszenie swego powiatu. W długim ich szeregu spotykamy imiona wielu zasłużonych w Rzpltej rodów. Między rokiem 1426–1507 kasztelan sandecki zasiadał w senacie po kasztelanie łęczyckim; od unii lubelskiej 1569 r. zasiadał już stale na pierwszem miejscu po kasztelanach większych; dopiero w r. 1768 nowo kreowany kasztelan mazowiecki podsiadł przed sandeckim i stanął na czele kasztelanów mniejszych.






  1. Senat polski przed pierwszym podziałem kraju składał się z 152 członków: 2 arcybiskupów, 15 biskupów, 38 wojewodów, 83 kasztelanów (34 większych a 49 mniejszych), i 14 ministrów.