Szereg owych świetnych tryumfów otwiera Klaudyusz de la Colombière, kapłan Towarzystwa Jezusowego, jeden z pierwszorzędnych mężów swojego czasu, ten sam, który powołany później (1676) na kaznodzieję księżnej Jorku w St. James w Anglii, za swoją gorliwość w rozszerzaniu i bronieniu katolickiej wiary, do więzienia wtrącony, nie mało za sprawę Kościoła wycierpieć musiał. W jesieni 1674 r., przybył on do Paray-le-Monial w charakterze przełożonego OO. Jezuitów w tym właśnie czasie, kiedy bł. Małgorzata po drugiem objawieniu swojem, zostawała w największej trwodze i niepewności sumienia. Ojciec de la Colombière, rzadkiej roztropności, a obdarzony od Boga szczególniejszym darem rozpoznawania duchów, próbując jej cnoty, poznał i przekonał się niebawem o rzetelności i szlachetnych dążnościach jej objawień, do tego stopnia, iż sam potem uczynił Sercu Jezusowemu zupełną z siebie ofiarę i zo-
Strona:Jan Sygański - Historya Nabożeństwa do Najśw. Serca Jezusowego.djvu/48
Ta strona została przepisana.
ROZDZIAŁ CZWARTY.
Powolny rozwój nabożeństwa do Serca Jezusowego w różny krajach. 1685—1765 r.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b4/Jan_Syga%C5%84ski_-_Historya_Nabo%C5%BCe%C5%84stwa_do_Naj%C5%9Bw._Serca_Jezusowego.djvu/page48-1024px-Jan_Syga%C5%84ski_-_Historya_Nabo%C5%BCe%C5%84stwa_do_Naj%C5%9Bw._Serca_Jezusowego.djvu.jpg)