Strona:Józef Birkenmajer - Poszumy Bajkału.djvu/23

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Zachód.

Już dzień uchodzi — gwiazd się jawią krocie:
Zwycięskiej nocy promienne zastępy.
Jeno w oddali zórz migają strzępy,
Niby chorągiew, rzucona w odwrocie...

Jeszcze się pławi w roztopionem złocie
Rąbek gór sinych, poszarpany, krępy,
Lecz ju nań godzą — jak na zdobycz sępy —
Obłoki czarne w ponurym przelocie.

Przestwór jeziora rozesłany gładki,
Zda się jakgdyby przestwór niebios drugi —
Jak dziecię, matce swej podobne z twarzy;

I zgarnia do się zórz krwawych ostatki
Układające się w tęczowe smugi:
Cacka, któremi matka dziecię darzy.