szej ilości. I zamieszkał wewnątrz. I wszystkie zwierzęta dzikie, wszystkie ptaki powietrzne kłaniały się owcom, które pozostały, wielbiły je, do nich zwracały swe prośby i słuchały ich we wszystkiem... Owce były wszystkie białe, wełna na nich długa i czysta. I wszystkie te, które zginęły i które wymordowano, wszystkie dzikie zwierzęta, wszystkie ptaki powietrzne zebrały się w tym domu. A właściciel owiec drżał z radości, widząc, że owce wróciły do owczarni. I widziałem, że owce złożyły miecz, który im był dany, do owczarni go przyniosły, zapieczętowały w oczach właściciela... owce były zebrane w domu, zaledwie mieszczącym je wszystkie. A oczy im się otworzyły i widziały Dobrego, i nie było między niemi żadnej, któraby go nie widziała... I oto urodził się cielak biały, togi jego były duże, wszystkie zwierzęta dzikie, wszystkie ptaki Powietrzne wielbiły go i czciły bezustanku. „Wtedy widziałem, że Przyroda wszystkich owiec się zmienia; wszystkie stawały się cielakami białymi. A pierwszy wśród nich stał się słowem, i słowo stało się wielkiem zwierzęciem i nosiło na swej głowie wielkie rogi czarne...« (LXXXlX, 26—47).
Po dwóch widzeniach Enoch zwraca się do Matuzala ze słodami: »Zbierz wszystkie dzieci twej matki, gdyż głos wewnętrzny Unie ożywia, a duch z góry owłada mną«. Gdy się zebrały, Enoch Począł je nakłaniać, by szły »drogą sprawiedliwych«, i obwieszcza im sąd nad wszystkimi ludźmi (XC). Potem następuje wzmianka o tem, co Enoch napisał (XCI). Nakoniec jeszcze przepowiada z książki: »Urodziłem się siódmego dnia w pierwszym tygodniu... W trzecim tygodniu będzie wybrany człowiek, by stał się pniem narodu silnego i sprawiedliwego... W czasie szóstego tygodnia, Wszyscy, którzy się tylko znajdują, będą osłonieni ciemnością... a pokolenie wybranych będzie rozproszone po całej ziemi... Następnie w siódmym powstanie pokolenie przewrotne, którego czyny będą czynami niesprawiedliwości... Przyjdzie dalej tydzień inny (ósmy), tydzień sprawiedliwości... Wtedy grzesznicy będą oddani w ręce sprawiedliwych, którzy, w czasie tego tygodnia zasłużą sobie na przybytek swoją sprawiedliwością i pobudują dom dla króla
Strona:Ignacy Radliński - Apokryfy judaistyczno-chrześcijańskie.djvu/143
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/41/Ignacy_Radli%C5%84ski_-_Apokryfy_judaistyczno-chrze%C5%9Bcija%C5%84skie.djvu/page143-1024px-Ignacy_Radli%C5%84ski_-_Apokryfy_judaistyczno-chrze%C5%9Bcija%C5%84skie.djvu.jpg)