Strona:Henryka Łazowertówna - Imiona świata.djvu/44

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    DUNAJCOWE SZCZĘŚCIE

    Dunajcowa woda — chyża, chyża...
    Dunajcowe kamienie — śliskie.
    Nad Dunajcem wieczór się zniża —
    nad Dunajcem szczęście łatwe, bliskie.

    W łatwe szczęście trudno uwierzyć —
    czy nasycisz niem serce głodne?
    Dunajcowe kamienie — chłodne.
    Dunajcowa woda bieży, bieży...

    Księżyc płynie — coraz mniejszy — coraz wyżej —
    aż o świcie za góry się schroni...
    — W dunajcowej wodzie (chyżej, chyżej...)
    dunajcowe szczęście utonie.