Strona:Fundamento de Esperanto.djvu/35

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.

a) Czas teraźniejszy ma zakończenie as. (Przykład: mi far/as ja czynię).

b) Czas przeszły—is (li far/is on czynił).

c) Czas przyszly—os (ili far/os oni będą czynili).

ĉ) Tryb warunkowy—us (ŝi far/us ona by czynila).

d) Tryb rozkazujący—u (far/u czyń, czyńcie).

e) Tryb bezokoliczny—i (far/i czynić).

Imiesłówy (odmienne i nieodmienne):

f) Imiesłów czynny czasu teraźniejszego—ant (far/ant/a czyniący, far/ant/e czyniąc).

g) Imiesłów czynny czasu przeszłego—int (far/int/a który uczynił).

ĝ) Imiesłów czynny czasu przyszłego—ont (far/ont/a który uczyni).

h) Imiesłów bierny czasu teraźn.—at (far/at/a czyniony).

ĥ) Imiesłów bierny czasu przeszłego—it (far/it/a uczyniony).

i) Imiesłów bierny czasu przyszłego—ot (far/ot/a mający być uczynionym).

Wszystkie formy strony biernéj tworzą się zapomocą odpowiedniéj formy słowa est być i imiesłowu biernego danego słowa; używa się przytem przyimka de (np. ŝi est/as am/at/a de ĉiu/j — ona kochana jest przez wszystkich).

7. Przysłówki mają zakończenie e. Stopniowanie podobnem jest do stopniowania przymiotników (np. mi/a frat/o pli bon/e kant/as ol mi — brat mój lepiej śpiewa odemnie).

8. Przyimki rządzą wszystkie przypadkiem pierwszym.