los nie pozbawi cię już mej opieki, czy dozwoli mi jeszcze na ciebie oddziaływać, rad i wyjaśnień udzielać.
Od chwili, gdy tylko przyszłaś na świat, cała twoja przyszłość możliwa i przewidywana stała mi zawsze przed oczami; nie było dnia, nie było ani jednej czynności dla ciebie lub względem ciebie spełnianej, w którejbym się z tą przewidywaną przyszłością nie liczyła poważnie i usiłowań moich nie kierowała w tym celu, by jej jaknajpomyślniejsze o ile to w mej mocy, zapewnić warunki.
I w tej chwili to samo pragnienie kieruje memi postępkami. Pragnę, aby pisane przeze mnie słowa zastąpiły ci kiedyś, jeśli to będzie koniecznem, brak poufnej z matką rozmowy, aby moje doświadczenie było dla ciebie źródłem pożytecznych wiadomości, choćby mnie już przy tobie nie było.
Że zaś z miłością dla własnych dzieci, łączyłam zawsze serdeczną macierzyńską troskliwość dla wszystkich tych, które macierzyńskiej opieki potrzebują, a zwłaszcza dla tych, które jej są pozbawione, więc pragnę, aby i ta książeczka
Strona:Co każda matka swojej dorastającej córce powiedzieć powinna.djvu/7
Ta strona została uwierzytelniona.
— 5 —
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Co_ka%C5%BCda_matka_swojej_dorastaj%C4%85cej_c%C3%B3rce_powiedzie%C4%87_powinna.djvu/page7-1024px-Co_ka%C5%BCda_matka_swojej_dorastaj%C4%85cej_c%C3%B3rce_powiedzie%C4%87_powinna.djvu.jpg)