Strona:Bo Yin Ra - Księga Zaświata.djvu/17

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Że jednak chcemy nauczać unikania manowców i że odwieczna miłość każe nam tak czynić, tedy uczyć was będziemy sztuki należytego umierania.

Istota sztuki tej polega na tem, że się w każdej chwili, — wśród planów przyszłości i gorączkowej pracy, w kwitnącem zdrowiu i świeżości sił, — jest gotowym w radosnem weselu przekroczyć „drugi brzeg“ bytu na zawsze i bez możności powrotu. — —
To, czego wymagamy, jest to stan duszy zgoła niełatwy do osiągnięcia, lecz jest on bezwarunkowo nieodzownym.
Kogo sprawy życia ziemskiego tak wiążą, że nie może się ich wyzbyć, ten z trudnością nauczy się sztuki należytego umierania. —
Atoli żyć należycie i radośnie umie ten tylko, kto potrafi stworzyć w sobie