Strona:Biblia Wujka 1840 Vol. I part 1.djvu/155

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


z owiec abo z kóz całopalenie: samca bez makuły odda.

11.A ofiarnie go u boku ołtarza, który patrzy ku pułnocy, przed Panem: a krew iego wyleią na ołtarz synowie Aaronowi w koło:

12.Y rozbierzą członki, głowę, y wszytko co iest przy wątrobie, y włożą na drwa, pod które ma bydź podłożony ogień:

13.A ielita y nogi wypłóczą w wodźie. A wszytko co ofiarowano zapali kapłan na ołtarzu na całopalenie, y wonność nawdźięcznieyszą Panu.

14.A ieśliby z ptastwa całopalenia była ofiara Panu, z synogarlic albo gołąbiąt:

15.Ofiaruie ią kapłan u ołtarza: y zakręćiwszy mu głowę do szyie, y przerwawszy mieysce rany, da wyźiec krwi iego na kray ołtarza:

16.A pęcherzyk gardźielny y piérze porzuźi blisko ołtarza ku wschodniéj stronie, na mieysce gdźie popiół wysypuią:

17.Y połamie skrzydła iego, y nie pokraie, ani przetnie iéy żelazem, y spali na ołtarzu, podedrwa ogień podłożywszy. Całopalenie iest y ofiara woniéy nawdźięcznieyszéy Panu.


ROZDZIAŁ II.

Sposób ofiarowania Chlebowéy ofiary, to iest mąki białéy oleiem pokropionéy: Kadźidła, Chleba, Placków, y Pierwoćin, bez kwasu miodu.

1.Dusza, gdy przynieśie obiatę ofiary Panu: biała mąka będźie ofiara iéy. Y naleie na nię oliwy, y włozy kadźidła,

2.Y przynieśie do synów Aaronowych kłapłanów: z których ieden weźmie garść pełną mąki białé y oliwy, y wszytko kadźidło, y położy pamiątkę na ołtarzu, na wonność nawdźięcznieyszą Panu.

3.A co zostanie z ofiary, będźie Aaronowe y synów iego, święte świętych z ofiar Pańskich. Eccl. 7. d. 34. Niż. w Roz. 6. v. 25.

4.Ale gdy ofiaruiesz ofiarę upieczoną w piecu: z białéy mąki, to iest chleby bez kwasu oliwą rozmieszane, y kreple przaśne oliwą pomazane.

5.Ieśli obiata twoia będźie z panwie białéy mąki oliwą rozmieszana y bez kwasu,

6.Podźielisz ią w kęsy, y wleiesz na nię oliwy.

7.ale ieśli z róstu będźie ofiara, także biała mąka oliwą będźie zaczyniona:

8.Którą ofiaruiąc Panu, oddasz w ręce kapłańskie.

9.Który gdy ią będźie ofiarował, weźmie pamiętne z ofiary, y spali na ołtarzu na wonność wdźęcznośći Panu:

10.A cokolwiek zostanie, będźie Aaronowe y synów iego święte świętych z obiat Pańskich Niż. 6. d. 25.

11.Wszelka obiata, którą ofiaruią Panu, bez kwasu czyniona będźie, y bynaymniéy kwasu ani miodu nie będą palić na ofierze Panu.

12.ierwośiny tylko tych rzeczy będźiećie ofiarować y dary: ale na ołtarz nie włożą ich na wonność wdźięcznośći.

13.Cokolwiek ofiąry będźiesz ofiarował, solą posolisz, ani odéymiesz soli przymierza Boga twego z ofiary twoiéy. Przy wszel-

kiéy