Strona:Biblia Wujka 1840 Vol. II part 2.djvu/282

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


17.Gdzież są dobrodźieystwa którem wam uczynił? Izali na pustyni, kiedyście łaknęli, nie wołaliśćie do mnie,

18.Mówiąc: Przecześ nas wywiódł na tę pusczą, abyś nas pobił? lepiéy nam było służyć Egyptianóm, a niźli pomrzéć na téy pusczy.

19.Ia użaliłem się nad wzdychaniem waszym, y dałem wam mannę ku pokarmowi. Iedliśćie chléb anielski.

20.Aza gdyście pragnęli, nie rozsczépił opoki, y płynęły wody do sytośći? y dla gorąca zakrywałem was liśćiem drzewa.

21.Rozdźieliłem między was źiemie obfite: wyrzućiłem przed wami Chananeyczyki, Pherezeyczyki, y Philisthymy: cóż wam daléy czynić mam, mówi Pan?

22.To mówi Pan wszechmogący: Gdyśćie byli na pustyni u rzéki Amorreyskiéy pragnąc y bluźniąc imię moie,

23.Nie przepuściłem na was ognia za bluźnierstwa: ale włożywszy drzewo w wodę, uczyniłem rzekę słodką.

24.Cóżći czynić mam, Jakobie? Niechćiałes słuchać Judo. Przeniosę się do innych narodów, y dam im imię moie, aby strzegli praw moich.

25.Ponieważeśćie mnie opuścili, y ia was opusczę. Gdy mię będźiecie prosić o miłośierdźie, nie smiłuię się.

26.Gdy mię będźiecie wzywać, ia nie wysłucham was. Bośćie splugawili ręce wasze krwią, a nogi wasze nie leniwe na dopusczenie się mężobóystwa.

27.Nie iakobyśćie mię opuścili, ale sami śiebie, mówi Pan.

28.To mówi Pan wszechmocny: Izalim ia was nie prośił iako oćiec synów, y iako matka córek, y iako mamka dźiatek swoich,

29.Abyście byli ludem moim, a ia Bogiem waszym: y wy mnie miasto synów, a ia wam miasto oyca?

30.Takem was zbiérał iako kokosz kurczątka swe pod skrzydła swoie. A teraz cóż z wami czynić mam? Odrzucę was od oblicza mego.

31.Gdy mi ofiarę przynieśiecie, odwrócę od was oblicze moie. Bo dni święte wasze, y nowie księżyców, y obrzezania odrzuciłem.

32.Iam posyłał do was sługi moie proroki, któreście poimawszy pozabijali, y ćiała ich rozszarpali: których krwie szukać będę, mówi Pan.

33.To mówi Pan wszechmocny: Dóm wasz spustoszony iest: rozprószę was iako wiatr plewy,

34.A synowie waszy potomstwa mieć nie będą, bo zaniedbali roskazanie moie, a co złe iest przedemną czynili.

35.Podam domy wasze ludowi przychodzącemu, którzy mnie nie słyszawszy wierzą: którymem cudów nie pokazał, uczynią com przykazał.

86.Proroków nie widźieli będą wspominać nieprawośći swoie.

37.Oświadczam ludu przychodzącego łaskę, którego się dźiatki weselą radością, choć mię oczyma ćielesnemi nie widzą, ale duchem wierzą com powiedział.

38.A teraz braćie obacz co za chwała: a ogląday lud przychodzący od wschodu słońca,

39.Któremu dam księstwo Abrahamowe, Izaakowe, y Jakobowe, y Ozeaszowe, y Amosowe, y Micheaszowe, y Joelowe, y Abdiaszowe, y Jonaszowe,