Strona:Biblia Wujka 1840 Vol. II part 2.djvu/128

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


2.Nawróć się Izraelu do Pana Boga swego: boś upadł w nieprawości twoiéy.

3.Weźmićie z sobą słowa, a nawróćcie się do Pana: y mówćie mu: Wszytkę nieprawość odeymi, weżmi dobroć: a oddawać będziemy cielce warg naszych.

4.Assur nie zbawi nas, na koń nie wśiędźiemy, ani więcéy rzeczemy: Bogowie naszy, uczynki rąk naszych: bo się nad tym, który u ćiebie iest, ośiéroćiałym smiłuiesz.

5.Zléczę rany ich, umiłuię ie dobrowolnie: bo się odwróciła zapalczywość moia od nich.

6.Będę iako rosa, Izrael wypuści się iako Lilia, y puści się korzeń iego iako Libanu.

7.Póydą gałęzie iego, y będzie iako oliwa chwała iego, a wonia iego iako Libanu.

8.Nawrócą się siedzący pod cieniem iego: będą żyć pszenicą, a pusczą się iako winnica: pamiątka iego iako wino Libańskie.

9.Ephrnim: na co mi więcéy bałwany? Ia wysłucham, y ia go naprostuię iako iodłę zieloną, zemnie owoc twóy nalazł się.

10.Kto mądry, a zrozumie to? rozumny, a pozna to? bo proste drogi Pańskie, a sprawiedliwi będą nimi chodzili: ale przestępce poupadaią na nich.


Biblia Wujka 1840 Vol. I part 2 s 127.jpg



PROROCTWO

JOEL.



IOel wykłada się, poczynaiący, abo Pan Bóg. Ten prorokuie o spustoszeniu źiemie Judzkiéy czterema plagami, napominaiąc aby śię ku Panu Bogu nawrócili, y o przyszłym sądzie. Cieszy przytym przyszćiem Messyasza, y zesłaniem Ducha ś.





ROZDZIAŁ I.

Joel okazuiąc cztéry plagi, któremi miała bydź Judzka źiemia skarana, upomina, nawięcéy kapłany ku płaczu, postowi, modlitwam, lituiąc téż y sam takiego spustoszenia.

1.SŁowo Pańskie, które się stało do Joel syna Phatuel.

2.Słuchayćie tego staroy, a bierzcie w uszy wszyscy obywatele źiemie: ieśli się to stało za dni waszych, abo za dni oyców waszych?

3.O tym synom waszym powiadayćie, a synowie waszy synom swoim, y synowie ich rodzaiowi drogiemu.

4.Ostatek gąśienice ziadła szarańcza, a ostatek szarańczéy, ziadł chrząscz, a ostatek chrząscza, ziadła rdza.

5.Ocuććie się piiani, a płaczćie y wyyćie wszyscy którzy piiećie wino z słodkością: bo zginęło od gęby waszéy.