Strona:Biblia Wujka 1840 Vol. II part 1.djvu/131

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


dźiawszy się złożył wiele przypowieści.

10.Szukał słów pożytecznych, y spisał mowy na prawdźie y pełne prawdy.

11.Słowa mądrych są iako ośćienie, y iako gwoździe głęboko w bite, które przez radę mistrzów dane są od pastérza iednego.

12.Nad to synu móy więcéy się nie pytay, czynienia wiele kśiąg niemasz końca: a częste myślenie iest ćiała utrapienie.

13.Końca mówienia wszyscy społem słuchaymy, Boga się bóy, a strzeż przykazania iego: bo to iest wszelki człowiek:

14.Wszytko co się dźieie przywiedźie Bóg na sąd, za każdy występek lub dobry lub zły ono będéie.





PIESN

NAD

PIESNIAMI

SALOMNONA,

KTÓRĄ

PO ŻYDOWSKU, שיר השירים SIR HASIRIM ZOWIĄ.


TA Pieśń wszytka iest duchowna, pełna nieogarnionéy miłości Chrystusowéy przeciw kościołowi oblubienicy swéy, y wzaiem téż oblubienice przeciw Chrystusowi oblubieńcowi. Bo ta iest mądrość Ducha święteyo, aby pokazał, z iaką miłością przez wćielenie swoie, kościół oblubienice swéy sobie przyłączył, dobrze przed tym niż się to stało, chciał aby taka Pieśń o tym duchownym małżeństwie była napisana. Co się łatwie każdy może domyślić: bo co mówi o oblubienicy swéy, to żadnéy inszéy służyć nie może, tylko oblubienicy Chrystusowéy, kośćiołowi iego świętemu, w którym iż naprzednieysza iest błogosławiona Matka iego, dla tego śiła słów téż tu do niéy napiérwéy należy: y tym sensem ich kościół ś. często używa, iako y innych z Przypowieśći, y z Ekklesiastika, które o mądrości napisane.





ROZDZIAŁ I.

Słowy niewiasty wypowiada się wielka żądość wybranych Bożych, aby niepochybnie znali, że Boga k sobie miłośćiweyo y dobrotliwego maią.

1.NIech mię pocałuie pocałowaniem ust swoich: bo lepsze są piersi twe nad wino.

2.Woniaiące oleykami nawybornieyszémi. Oleiek wylany imię twoie: dla tego panienki umiłowały ćię.

3.Poćiągni mię: za tobą pobieżemy do wonnośći oleyków twoich. W prowadził mię Król do pokoiów swoich: rozraduiem się y rozweselémy w tobie, pamiętaiąc na piersi twoie nad wino: prawi miłuią ćię.

4.Czarnaćiem ale piękna córki