Strona:Aspis - Adam i Ewa.djvu/24

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Więc zostań sam!

Adam.

Za nic na świecie.

Ewa.

Rzućmy te grzechy.

Adam.

Bez porachunku.

Ewa.

Więc rękę daj!

Adam — Ewa.
razem

Porzućmy nasze dawniejsze grzechy
bis { A będziem mieli rozkosz i raj!

(Zasłona spada).

∗             ∗
(PAUZA-ZMIANA DEKORACYI)
SCENA 5.
(Sala w pałacu ładnie umeblowana, na środku stół zastawiony rozmaitemi potrawami, owocami, szampanem, kwiaty i t. d.)