Strona:Arthur Schopenhauer - Psychologia miłości.djvu/62

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
 56
ARTUR SCHOPENHAUER.

Wyłożona powyżej metafizyka miłości, znajduje się w związku z moją metafizyką wogóle. Związek ten można streścić w sposób następujący.
Widzieliśmy, że dobór płciowy rozmaitych stopni, poczynając od prostego pociągu do najsilniejszej namiętności, zależy od mniejszego lub większego udziału w losach przyszłego pokolenia, w przeniesieniu nań szczególnych przymiotów indywidualnych. Udział ten potwierdzają dwie prawdy, gdzie indziej wytłumaczone i inaczej. Pierwsza polega na tem, że istność nasza jest znikoma, lecz dalej trwa w potomstwie. Istotnie, gdyby nasza istność była absolutnie czasowa i gdyby następujące po sobie pokolenia łączył tylko czas, to udział nasz w losach pokolenia przyszłego nie byłby taki gorący, nie wynikałby z głębi naszej istoty, lecz z refleksyi i rachuby; nie byłby wreszcie taki potężny i niezwalczony.
Drugą prawdą jest, że nasza istota mieści się raczej w gatunku, niż w oso-