Strona:Arthur Schopenhauer - Psychologia miłości.djvu/46

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
 40
ARTUR SCHOPENHAUER.

zajmuje Kupidyn. W porównaniu z tą sprawą niczem są wszystkie inne interesy osobnika. Oto, dlaczego geniusz zawsze gotów jest poświęcić je dla swoich celów, oto dlaczego dąży do nich spokojnie i fatalnie, śród wojen i rozruchów wewnętrznych, w czasie dżumy i w ciszy klasztornej.
Widzieliśmy wyżej, że dla restytucyi i zachowania typu gatunkowego koniecznem jest, aby cechy jednego indywiduum dopełniał drugi osobnik, i że namiętność jest tem intensywniejszą, im zupełniejsze przeciwieństwo cech obojga indywiduów. Ale miłość skierowana tylko do określonego indywiduum i działając jakby na zasadzie specyalnego rozkazu gatunku, w tych rzadkich wypadkach nabiera prócz siły, jeszcze szlachetny i podniosły charakter. W tych wypadkach, gdy instynkt płciowy niestarannie dobiera, kiedy dąży ku zachowaniu gatunku tylko w ilościowym gatunku, wówczas miłość ma charakter nizki. Kiedy miłość ma charakter wzniosły,