monarchowie brali w niej udział: król francuski Filip August, król angielski Ryszard Lwie Serce i cesarz niemiecki Fryderyk Rudobrody. — Z nimi szły tłumy panów i rycerzy. Aby umożliwić koszty tak wielkiej wojny, naznaczono podatek, zwany dziesięciną Saladyńską: kupcy i rzemieślnicy, żydzi, nawet duchowieństwo, wszyscy musieli płacić ten podatek. Zebrano też niemałe sumy na oręż, na zapasy żywności, na bydło i konie.
Zapał był ogromny, pobożność niezmierna, modły i pokuty gorące, pragnienie wojny i nowego wyzwolenia Grobu Pańskiego — nieodparte.
I wszystko było-by poszło jak najlepiej, gdyby trzej monarchowie szli i działali razem i gdyby między niemi była zgoda. Ale wojska się podzieliły i właściwie każde wojowało zosobna. Cesarz niemiecki, który był najstarszy z nich i najrozumniejszy — ruszył starą drogą krzyżowców przez Węgry, Serbię, Bułgaryę pod Carogród. — Filip-August i Ryszard — zjechali się razem na wyspie Sycylii; ale król francuski nie mógł
Strona:Antoni Lange - Dzieje wypraw krzyżowych.djvu/81
Ta strona została uwierzytelniona.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Antoni_Lange_-_Dzieje_wypraw_krzy%C5%BCowych.djvu/page81-1024px-Antoni_Lange_-_Dzieje_wypraw_krzy%C5%BCowych.djvu.jpg)