Strona:Andrzej Niemojewski - Odpowiedź obrońcom Brzozowskiego a oskarżycielom prasy.djvu/12

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


mir Miklaszewski, Fusiecki, Ponikowski, Klippel, Kasiński, Gabrjel Frydrychson i Feliks Filipowicz“.
„Przechodzę obecnie do wyłuszczenia tego, co mi jest wiadome o organizacji istniejącego w Warszawie pod imieniem Bratniej Pomocy stowarzyszenia studenckiego. Jak mi mówiono (!), stowarzyszenie istnieje bardzo dawno, o czem świadczy ogólna liczba niewykupionych skryptów dłużnych, przerastająca, jak słyszałem 30,000 rubli“. (Następnie podaje ilość członków, wymienia prezesów: Kucia, Podczaskiego, Tadeusza Ulanowskiego, Stan. Wajgelta, sekretarzy głównych: Andrzeja Krysińskiego, Chwalewika, skarbników głównych: Władysława Majewskiego, Wacława Trejdosiewicza etc.).
„Nieraz słyszałem, że we wszystkich gimnazjach Królestwa Polskiego istnieją „Kółka samokształcenia“ i że każde takie kółko ma w Warszawie swego przedstawiciela w osobie studenta, który ukończył to gimnazjum, i że wszyscy przedstawiciele stanowią komitet centralny, zarządzający ogółem spraw. Słyszałem to, zdaje mi się (!), od Zapasiewicza. Od niego też słyszałem, że w zeszłym roku odbył się w Warszawie zjazd uczniów gimnazjalnych, delegowanych od różnych kółek i że na zjeździe tym prezydowali Zapasiewicz i Józef Kochanowski. Na podstawie wniosku (!), opartego na powyższych przesłankach (!), sądzę (!), że pismo „Ognisko“ wydają warszawskie kółka gimnazjalne i że wymienieni Zapasiewicz i Kochanowski mogliby (!) dostarczyć bardziej drobiazgowych danych o tej sprawie“.
„Na podstawie różnych powiedzeń (!) wysnuwam przypuszczenie, że istnieją dwa „Towarzystwa Oświaty Ludowej“, jedno polskie, drugie litewskie. Nie wiem przecie, czyby fakt urządzenia w zeszłym roku jakiegoś „balu litewskiego“ z biletem wejścia po 2 lub 3 rub. miał z tem co wspólnego. Ponieważ sam nie tańczę, więc nie wiem, kto i gdzie mianowicie urządzał ten bal, lecz od tańczących kolegów wiem, że sprzedażą biletów trudnili się w tym czasie: Witold Chodźko, Leopold Breneisen, Stanisław Kozłowski i Majewski, stud. V kursu med., Klot, stud. III kursu prawa, i słuchacz II kursu farmacji Feliks Filipowicz“.
„Według moich obserwacji (!) na rozwój umysłowy studenta