Strona:Aleksander Dumas-Trzej muszkieterowie-tom 2.djvu/075

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    cham cię gorąco. Pragnę, abyś pamiętał o mnie, boję się zapomnienia i dlatego proszę cię, weź to, niech ci mówi o mnie bezustannie.
    Zdjęła pierścień z palca i podała d‘Artagnanowi.
    Przypomniał sobie, że widział u milady ten klejnot: był to wspaniały szafir, otoczony brylantami. D‘Artagnan wzbraniał się go przyjąć, lecz milady rzekła.
    — Zachowaj ten pierścień przez miłość dla mnie... Przyjmując go — dodała głosem wzruszonym — wyświadczasz mi większą przysługę, niż sobie możesz wyobrazić.
    — Ta kobieta jest pełna tajemnic — myślał d‘Artagnan i gotów był wyjawić jej wszystko. Otworzył już usta, aby wyznać milady kim był, i że przyszedł jedynie dla dogodzenia uczuciu zemsty, lecz ona zaczęła:
    — Biedny, drogi aniele, którego ten potwór gaskończyk o mało nie zamordował!
    Potwór, to był on właśnie.
    — O! najdroższy — ciągnęła milady — czy rany bolą cię jeszcze?
    — O tak! bolą okropnie — rzekł d‘Artagnan, nie wiedząc, co odpowiedzieć.
    — Bądź pewny — szepnęła milady — ja cię pomszczę! pomszczę okrutnie.
    — Oho! — pomyślał d‘Artagnan — chwila zwierzeń nie nadeszła jeszcze.
    Potrzebował czasu, by się uspokoić po tej rozmowie; lecz cała zawziętość, z jaką przyszedł, gdzieś się ulotniła.
    Ta kobieta posiadała nad nim władzę zadziwiającą, nienawidził i uwielbiał ją jednocześnie; nie przypuszczał nigdy, aby dwa uczucia tak sprzeczne mieścić się mogły w sercu jednego człowieka i tworzyły razem miłość niepojętą, prawie szatańską.
    Wybiła pierwsza po północy; nastąpiła chwila rozłączenia; d‘Artagnan, przy rozstaniu z milady, czuł już tylko żal wielki, a w pożegnaniach namiętnych, powtarzanych bez końca, ułożono schadzkę podobną na przyszły tydzień.
    Biedna Katty spodziewała się pomówić trochę z ukochanym, gdy przez jej pokoik przechodzić będzie, lecz milady przeprowadziła go sama aż do schodów.
    Nazajutrz rano d‘Artagnan pobiegł do Athosa. Czuł