Strona:Adam Szymański - Dwie modlitwy.djvu/177

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


— Nic nie mówię i wiodę go do stancyi, w której mąka leżała, i ot pokazuję, co się ostało, a ostało się bez mała trzy kule[1]. To, jak zobaczył, oczy tylo wytrzeszczył:
— Ano choroso, choroso! powiada. Zawołał zara materyalnego[2] i kazał mu, aby z kóżnego ostatku zapisował zawdy połowę na ekonomijom do magazynu, a połowę dla mnie na nadgrodę.

Ale że to na takim pryisku różnie bywa, to ludzi co niemiara i tknąć ich niema gdzie, to znowu jak zaczną uciekać i do siachtów nie starczy, stałoć się i wtedy

  1. Kulem zowie się worek, zawierający 5 pudów mąki.
  2. Materyalny — oficyalista, zarządzający magazynem prowiantowym.