SJP:AGREST

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

AGREST, u. m. a) iakiekolwiek iagody kwaśne niedoyźrzałe, saure unreife Trauben und Beeren. Carn. agres; Graec. ἀχρας, pyrus silvestris, Lat. agresta, vinum acre; Gall. aigras; Bosn. egresc, ogresta, gresc; Ital. agresta = uva acris, acerba, (Bosn. zagresciti, zakisseliti = acrefacere); Croat. jegrist; Dalm. egrist, gres, ogresta, vinika; Hung. egros (Ross. пародокъ). Agrest, to iest wino dzikie albo leśne. Urs. Gr. 132. b) sok z takich iagód wytłoczony, der aus solchen unreifen Beeren gepreßte herbe Wein. Z niedoyrzałych winnych iagód wytłacza się sok agrest (Verjus) cierpki i kwaśny, do przypraw kuchni. Kl. Dyk. 3, 168. Zaw. Gos. Sleszk. Ped. 407. Sien. 187. Cresc. 298. Spicz. 96. -- 2) Agrest, krzak i owoc tego krzaku, ribes grossularia Libb. Carn. agres, berberion agresove; Vind. agress, oistniza, kosmatishi, kosmashishki, kuseji; Boh. angresst, Grstka; Ross. крыжовникъ; die Stachelbeere, der Stachelbeerstrauch, (Dester. Agras.) Kluk.Dyk. Jundz. AGRESTOWY, a, e z agrestu, od agrestu, 1) Agrest- (sauer). Wino agrestowe cierpkie. Spicz. 96. 2) iagody agrestowe w potrawach bywaią używane, ribes. Kl. Ros. 1, 151. Stachelbeeren-.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.