Słowo o wyprawie Igora/XII

<<< Dane tekstu >>>
Autor	anonimowy
Tytuł	Słowo o wyprawie Igora
Rozdział	XII
Redaktor	Aleksander Brückner
Wydawca	Biblioteka Narodowa im. Ossolińskich
Data wyd.	1928
Druk	W. L. Anczyc i Spółka
Miejsce wyd.	Kraków
Tłumacz	Julian Tuwim
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały tekst Pobierz jako: EPUB  • PDF  • MOBI
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii

›››

[62]

XII.^[1]

Śpiewał Bojan, pieśniarz dziejów dawnych.
Słuchał Oleg, Jarosław, Światosław.
Śpiewał gęślarz o książętach sławnych,
I w zamierzchłe czasy pieśń go niosła.

Kniaziów gadką on nieraz zagadnie^[2]:

5 

«Książę! Głowie bez karku niesporo,
Lecz i ciału bez łba nieporadnie!»
Tak też Rusi było bez Igora.

Słońce wyszło na spotkanie twoje,

Łado! Łado! Witaj nam Igorze!

10 

Na dunaju śpiewają dziewoje,
Do Kijowa płynie pieśń przez morze.
Przez Boryczew^[3] jedzie książę dzielne

[63]

Czołem bić Przenajświętszej Dziewicy,

Pirogoszczej^[4] Bogarodzicy.

15 

Radość w grodach. Brzmią pieśni weselne.
Chrobrym wojom cześć już oddaliśmy,
Starym kniaziom pieśń wyśpiewaliśmy,
A należy się i dla młodszych cześć,

I junakom też trzeba okrzyk wznieść.

20 

Ej, Igorze cny, żyj szczęśliwie nam!
I Włodzimierz syn niechaj żywie nam!
Niechaj żywie nam buj-tur Wsewołod!
A i wszyscy ci, com im śpiewał ot!

Niech raduje się chrześcijański lud,

25 

Że kniaź wojsko wiódł na pogański ród.
Będziem chmielny miód z roztruhanów pić
Za tych, którzy szli basurmanów bić!
Kniaziom i drużynie
sława, sława, sława!
Amen^[5].

1. XII. Końcowy chwałośpiew.
2. w. 1—5. Oryginał brzmi: rek Bojan ichody na Światosławla piesnotworca starago vremeni Jarosławla Olgowa Koganja choti. Najzawilsze w całem Słowie miejsce; co wykład, to inny; więc miał tłumacz zupełną swobodę; odnachodzono tu nawet imię drugiego, oprócz Bojana, starego śpiewaka, Chodyna. Hruszewskij (II, str. 191) rozciął węzeł gordyjski tak: «rzekł Bojan, pieśniarz starych czasów (Światosława, Jarosława, Olega i żony chanowej, t. j. księżnej)», więc podobnie jak tłumacz.
3. w. 13. Boryczew, stromy wschód z Podola do grodu.
4. w. 15. Matka Boska Pirogoszcza, słynny obraz, z Carogrodu przywieziony na tym samym okręcie co i Matka Boska włodzimierska (później moskiewska), przez jakiegoś kupca Pirogosta; cerkiew ukończono r. 1136.
5. w. 27 i 28 dodał tłumacz. Amen, mechaniczny przydatek, bo niem kończy się każde staroruskie pismo.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie tłumacza: Julian Tuwim.