Słownik etymologiczny języka polskiego/wrzód

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

wrzód, owrzedziały, wrzedzisty, wrzedliwy, wrzedzić; wrzedzienica, ‘absces’; śpiwrzód, ‘roślina lecząca wrzód’. Prasłowo; cerk. wrěd, ‘szkoda, rana, trąd’, wrěditi, ‘szkodzić’, tak samo na całem Południu, bułg. wrěda, ‘szkoda’, serb. wrijedjati, ‘wrzedzić (ranę)’; czes. wrzed, łuż. (b)riod, rus. wried, wriedit’, wriednyj, ‘szkodliwy’, powrieżdienyj, ‘ułomny’, małorus. weredyty, wereżenyj, z czego nasze nad-wereżać, nadwerężyć (p.). Brak w lit.; chyba w nazwie ‘żaby’, łotew. wardē, lit. warglē i warle (gl z dl, jak nieraz)?