Słownik etymologiczny języka polskiego/wozgrza

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

wozgrza, ‘flegma, smarkle’, wozgrzywy, wozgrzywość; szczególniej o koniach »nosatych«; przenośnie o ‘nierządnicy’; prasłowo; cerk. wozgrja, rus. wozgrja, czes. (w)ozher, łuż. wozhor; -rja przyrostek; dla woz- (bo g może wsunięto) nasuwa się pień wos-, o ‘wilgoci’, łotew. wasa, ‘wilgoć (ziemi)’, ‘sok (drzew)’, niem. (dawne) waso, ‘mokra ziemia’ (stąd gazon, przez franc.), anglosas. wós, ‘wilgoć, sok’, vase, ‘błoto’; z wozgrja por. np. mezgra (p. miazga); por. prus. welgen, ‘katar’, i wilgi, wilgoć (p.).