Słownik etymologiczny języka polskiego/womity

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

womity, womitować, ludowe wonity, wonitować; z łac. vomitus, od vomere z *vemere, prasłowa u wszystkich Arjów: lit. wēmti, wimdyti, wemałai; ind. wamiti, pers. wamitan, grec. emeō (stąd emetyk); Słowianie jedyni je stracili.