Słownik etymologiczny języka polskiego/wlulić się

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

wlulić się, wlulać się, ‘wpoić się’, częste w 17. wieku: »co się raz do serca wluliło«, p. lulek i lelum.