Słownik etymologiczny języka polskiego/waleta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

waleta, ‘rozłąka, pożegnanie’; walor, ‘znaczenie’, waluta; inwalida; wszystko z łac. vale, valor, validus (invalidus), od valēre, ‘mieć siłę, znaczyć’; vale, ‘bądź zdrów’, mawiano przy rozłączaniu się, stąd waleta ‘pożegnanie’.