Słownik etymologiczny języka polskiego/tuzin

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tuzin, tuzinek, nietuzinkowy; ‘dwanaście sztuk’; dawniej i tucet, oba z czes. tucen, tucet, z niem. Dutzend, a to z franc. douzaine (d dodano na końcu), z douze, ‘dwanaście’ (łac. duodecim); tuzinek jest i nazwą ‘lichego sukna’ w 16. i 17. wieku: »od postawu tuzinków«, »w aksamicie..., w tuzinku«, »nie modny za lamą tuzinek«; na Rusi jeszcze w 18. wieku: »nabraty tuzynku« (przeciw zimnu).