Słownik etymologiczny języka polskiego/truteń

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

truteń, trutnia; od pszczół i o człowieku; dawniej i trąd; prasłowo; cerk. trąt, ‘bąk’, serb. trut, czes. troud, trout i troup, ‘truteń’ (ale jest i troud, ‘hubka’, cerk. trąd; słowo waha się co do t i d: trąt i trąd, jak i przy nazwie ‘trutnia’). Truteń nie jest pożyczką z rus., lecz prapolskie; oboczność ą i u stała. Na Litwie jest i tranas, ‘truteń’, i trandis, o ‘prochu po molu’, trendeti, o ‘trawieniu przez mole’, trandēti, o ‘spróchniałości’. Wszystko wkońcu od pnia ter-, p. trzeć. Podobne słowo i w grec. thrōnē, ‘truteń’, niem. Drohne.