Słownik etymologiczny języka polskiego/trud

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

trud, trudny, trudzić, utrudzać; trudza w Ezopie; utrudniać, zatrudnienie, i t. d.; prasłowiańskie; cerk. trud, truditi, w tem samem znaczeniu; trużenik w sielankach Zimorowicowych z ruskiego, o ‘pątnikach’, »grzeszne ciało trużyć«. Z ruskiego poszło w 17. wieku i trużelnik, ‘szalony’, trudzielnik u Potockiego. Oboczne trąd (p.). Z pniem o wokalizacji u łączą łac. trūdo, ‘trącam’, goc. us-thriutan, ‘trudzić’, niem. Ver-druss, verdriessen (dawne drōz, ‘trud’).