Słownik etymologiczny języka polskiego/terefere
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
terefere, i podobne, w 16. i 17. wieku tere bzdere (w Sejmie Piekielnym, u Potockiego, Lubomirskiego), gdy coś zbywamy jako niemądre (»właśnie tere bzdere«, t. j. ‘nonsens’); słowo »bliźniacze« (dla rymu utworzone, powtórzone z odmianą), węg. tere fere (niem. Larifari).