Słownik etymologiczny języka polskiego/temperować

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

temperować, »zatemperować ołówek«; dawniej temperalik, ‘scyzoryk’; od łac. temperare (skąd i temperatura i temperament; włos. temperare, o piórach, temperatojo i temperino, ‘scyzoryk’), ‘uskramiać, mieszać’; od łac. tempus, włos. tempo, ‘czas’, ‘miara, takt’ (w muzyce); por. temporyzować, ‘odkładać do czasu’; wszystko od oznaczenia ‘ograniczenia w miejscu (templum) i czasie’.