Słownik etymologiczny języka polskiego/tajać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tajać, »na dworze taje«; prasłowo; brak w lit.; grec. tēkō (doryc. tākō), ‘topię’; łac. tā-beo ‘topnieję, ginę’ (stąd tabes, o ‘uwiądzie’, tabetyk); niem. nazwy ‘rosy’, Thau, thauen, i verdauen, ‘trawić’. U wszystkich Słowian tak samo; jest i przymiotnik tał, ‘płynny’.