Słownik etymologiczny języka polskiego/tętent

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

tętent; tętnić, tętno, dowodzą, że końcowe -t w tętent późny przybłęda, i istotnie do 18. wieku istnieje tylko tęten, utworzony całkiem tak jak bęben; prasłowiańskie; cerk. tątĭn, serb. tutanj; obok tęten, tętnić, mamy i dudnić (p.), z u obok ę, jak zawsze, i z dźwięcznemi spółgłoskami, co nieraz bywa.