Słownik etymologiczny języka polskiego/szary

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

szary, szarawy, szarzeć; szaruga (to samo co szarga, p.); szarza (‘barwa szara’); szarak i szaras (tak odziany musi ustąpić »pozłocistemu«, u Reja) albo szaraczek (»szlachta szaraczkowa«); szarapatka (znaczy to samo; dziś u Hucułów tyle co ‘surdutowiec’), odmieniane w 18. wieku w szerepetka, szeromyżnik (ruskie, nic nie ma spólnego z »szaremi myszami«!); szarzyzna, wyszarzany, »szarzać ubranie«; to samo co siary w siarka, szarak = sierak; tylko u Słowian zachodnich (czes. dawne szierý), gdy na Południu i Wschodzie wyłącznie siery panuje: cerk. sěr, rus. sieryj, słowień. ser, ‘blondyn’, serb. sierak, ‘zmierzch’. Pień ten sam co w siara, siwy, szady. W słowniczku 1500 r. trzykrotnie szara; zamiast zwykłej siary (‘zsiadłe mleko’, albo i ‘kapalica’)?