Słownik etymologiczny języka polskiego/runo

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

runo, ‘skóra z wełną’ (»złote runo«, »pod złotem runem wilcza sierć«); stąd ruń, ‘porost zboża (na wiosnę)’, runić się i runieć, ‘runią ziemię okrywać’; od pnia ru- (p. rwać). Prasłowiańskie; wszędzie tak samo; szczególniej u Serbów obficie zastąpione.