Słownik etymologiczny języka polskiego/rostruchan

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

rostruchan, pisane przez z, jakby z roz- złożone, ależ i oba r mylne; ruskie to, od dworu Jagiełłowego; tu wymieniane w rachunkach, obok kubka: dostuchany, to samo słowo, od którego i rus. stakan, ‘szklanka’, z stokan, u nas roztuchan i hostruchan; z tursko-tatar. tostakan, ‘misa’, kirgiz. tustahan, ‘szklanka’.