Słownik etymologiczny języka polskiego/rosomak
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() | |
![]() |
rosomak, rodzaj ‘kuny’, bardzo żarłoczny ; niby z łac. rosomacus, ależ ta łacina jest tylko słowem polskiem; skąd ono? Powtarza się w rus. rossomacha; zwierz sam, wyłącznie polarny, nas tylko jako futro dochodził, więc nazwa może wcale nie słowiańska, fińska? Ciekawe, że nazwę przeniesiono na Rusi i na jakiegoś ‘demona’ (w konopnisku harcującego?), a stąd poszło prusko-litewskie den rasumuk jagen, co odnoszono do nazwy feldmarszałka Razumowskiego, brojącego w Prusiech za siedmioletniej wojny (!). Zwierzęcia samego i Litwa wcale nie zna.