Słownik etymologiczny języka polskiego/raróg
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
raróg, rodzaj ‘sokoła’; prasłowo, ogólnie słowiańskie; utworzone przyrostkiem -og (jak inog, nog, ‘gryf’) od rar, ‘wrzask, szum’ (od warczących w locie skrzydeł rarogowych), a to od ra-, o ‘szumieniu, warczeniu’, z przyrostkiem -r, jak dar, pir; ind. rā-jati, ‘szczeka’ (rus. rajat’ o ‘odgłosie’), łac. ravus, ‘ochrypły’, lit. rieti, łotew. rāt, ‘łajać’,
