Słownik etymologiczny języka polskiego/proskura

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

proskura, w najrozmaitszych postaciach, rozpodobnione plaskur(a), p.; ‘chleb pszenny na hostję do cerkwi’; proskurnica, ‘baba wypiekająca proskury’; z grec. prosfora, ‘ofiara’; cerkiewne, u pisarzy unickich i dyzunickich 17. wieku częste; praskura i proskura u Stanka r. 1472, o ‘pieczywie pszennem’.