Słownik etymologiczny języka polskiego/prać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

prać, piorę, pierze, o- lub wypierać; pracz, ‘kijanka’; praczka, pralnia, pralnik; piorun (pierun), p.; prasłowo, już w cerk. z znaczeniem ‘mycia’, jak i w lit. perti, ‘myć, kąpać’, chociaż wyszło od ‘uderzania’, kijanką czy »wienikiem«, miotełką w łaźni (por. »prać po pysku«).