Słownik etymologiczny języka polskiego/próć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

próć, porzę, porze; dziś ó z u pomieszano, i odmieniamy pruję (próję niemożliwa pisownia, chociaż jedynie »historyczna«, skoroż żadnego u tu nigdy nie było!), rozpruwać, wypruwać (zamiast jedynie poprawnego rozparać); pór w rozpór, rozporek, przepór; wyprotek (od wypróty) i wyporek (od wyporu), o ‘dziecku wydobytem, wyciętem’; wypruwacz, itd. Pień per-, -por-. Tak samo u wszystkich Słowian: cerk. porją, prati, rus. poroť, słowień. rasporek.