Słownik etymologiczny języka polskiego/porokować

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

porokować, ‘ganić’, w 14. i 15. wieku, w psałterzach i w biblji (Leopolita tego słowa już nigdy nie używa; w słowniczku z r. 1532 ocalało trafem: »nie porokuj«, ‘ne irascaris’, z biblji chyba; »nie gniewaj się«, u Leopolity), więc może z czes. porokowati, ‘ganić’, ale to ogólnie słowiańskie: cerk. porok, ‘nagana’, serb. porok, jak rus. i czes., o ‘braku, winie', rus. bezporocznyj, 'nienaganny', więc i nasze porokować może rodzime; p. rzec (po- w znaczeniu ubliżającem, jak nieraz).