Słownik etymologiczny języka polskiego/poczta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

poczta, pocztowy, zastąpiły od 18. wieku dawniejsze poszta (jeszcze r. 1718 wydawano »Posztę Królewiecką«) z włos. posta (europejskie, z łac. posita); od nas ona i na Ruś przeszła, jak tyle innych wyrazów kulturalnych (puszka, turnia, bułka, itd.), rus. poczta, pocztamt, pocztaljon. Nowe słowo wyparło zupełnie inne, dawne, rodzime poczta, czes. pocta, od cztę, czcić (p. cześć), co już od 15. wieku znaczy 'pokłon, dar przynoszony panu od chłopa, skoro się przed nim z prośbą czy skargą zjawiał' (»nauczę was bez poczty przychodzić«, już r. 1553). U Czechów poszta dla 'poczty' została; czy my od nich ją mamy?