Słownik etymologiczny języka polskiego/pleć
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
pleć; dziś plewić, nowa postać, podobna jak mielić, p. mleć; oba czasowniki są nieco zgodnej odmiany: pielę, pielesz, pełł, pełty, chociaż mleć z *miel-ti, ale pleć z *plew-ti poszło; niegdyś: plewę, plewiesz i t. d., jak jest jeszcze w cerk., plěwą, i w rus., połowu (obok polju, wedle połot’). W 16. wieku plenie, ‘plewienie’; plewidło, Potocki. P. plewa.
