Słownik etymologiczny języka polskiego/pierzeja

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

pierzeja, dawniej i pierzaja, 'połać, strona ulicy', od pnia per- (p. perć); per- znaczy 'latać': cerk. perą, pĭrati, 'latać', par- w pariti (nieboparnyj orieł), rus. parju, 'unoszę się', czes. perzej, 'prąd'; prasłowo; awest. peretu-, 'przechód, bród, most', ind. pi-par-ti, 'przewozi', łac. portus (z tego nasze port, portowy, itd.), niem. fahren i führen, Furt, 'bród'; p. prom; por. pyr w nietoperz; przyrostek -ieja, jak w wierzeja.