Słownik etymologiczny języka polskiego/pewny

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

pewny; urobione przyrostkiem -ny od rzeczownika pwa, ‘nadzieja’, pwać, ‘ufać’, istniejącego jeszcze w spałterzach' pewny, bo się weń pwa; pewność, upewniać, zapewnić; p. ufać, zuchwały; w tej niezłożonej postaci rzeczownik i czasownik nam dziś obce; cerk. pǔwati i upwati, rus. upowat’, serb. czes. ufati, jak u nas.