Słownik etymologiczny języka polskiego/perz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

perz, perzyna, ‘żarzewie’, zaperzyć się, ‘zaczerwienić się, rozognić’, słowień. zapiriti se, węg. pernye z perina (ich pirol itd., ‘czerwony’, chyba nie stąd?); prasłowiańskie, a raczej prasłowo: grec. pyr, ‘ogień’, umbryjskie pīr, niem. Feuer (dawne fuir), itd. Ale jest i drugie perz, ‘chwast’: »rola ostem i perzem zarasta« (e twarde z y, pyrz). Są to dwa zupełnie odmienne słowa: perz, ‘chwast’, z pyro, prasłowa dla ‘pszenicy’ (p. Zboże); perzyna, czes. pýr(z), ‘żar’.