Słownik etymologiczny języka polskiego/parznąć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

parznąć, parznić, ‘zanieczyszczać’ (np. o muchach: »aby mięsa w lecie nie parzniały«); prasłowiańskie; czes. przniti, ‘plamić’, prznik, ‘gnojowiec’, serb. przniti, o ‘zakłócaniu zabawy, towarzystwa’ (przna, prznica, prznik, ‘kłótnik’), małorus. porznyj deń, ‘dzień mięsny’ (porznyty sia, ‘jeść mięso w post, plamić się’). Do tego parz- (z pierz-) należą, z wokalizacją o, południowe i wschodnie nazwy ‘capa’, ‘byka’, ‘kiernoza’: cerkiewne i południowe praz, rus. poroz; por. próżny (?).